fb, twt, blog




Kau Perempuan

Assalamualaikumwarahmatullahiwabarokatu.
Bismillahirahmanirahim.

Kau gadis lasak? macam aku?. Kau penah rasa ke apa yang aku rasa ? macam pernah rasa ? macam mana lah kau nak rasa. Sebab kau belum tahu cerita apa yang aku rasa. Haha ini tak lawak pun. Aku tak ketawa pun, tapi korang yang sebut Haha td , ha ni dah kali kedua kau sebut. Dah malas nak cerita dengan kau, Haha bukan tajuk besar. Lasak.

Please pay attention,
especially girl sekalian. maaf adukkan bahasa.

Lasak? Lasak la kan. Aku. Macam aku. Semua sukan kalau boleh aku nak main. tengok kulit lahh. Dah main petanque nak main solfball pastu na masuk lumba larii. Pastu nampak manusia-manusia sekalian tengah berlatih lari lompat pagar. Poooooon nak masukkk !! eeh jangan la kau jadi macam aku kalau rasa diri tu hebat sangat. menyesal tak guna. Try punya try, lariiiii lariiii lompat. first da lepas dah kauu. second, tak sedar diri terus. Ya Allah Ya Allah Ya Allah, putihhh. Apa yang aku rasa, aku tak faham papee. Padang punya la ramai makhluk. Mana kau nak letak muka kau ? da lah jatuh . Kena 'buu'. Nampak tak tamaknya kau ni ? tapi Allah masih beri aku nyawa lagi. Atas padang. Alhamdulillah aku sedar. Allah bagi ujian kat aku. Dosa dengan Allah sampai aku tak sedar.

Balik je rumah, sakit-sakit. mengadu hari-hari dengan orang tua dalam rumah. Aku tak sanggup nak bagi tahu hal yang sepatutnya. Takut? aku takut aku akan hilang sesuatu yang aku suka laa. Apa nii. Tolong la faham. Hari demi hari, sakit tu makin rasa di situ, sampai aku tak boleh jalan. Rasa mencucuk-cucuk. Pergi hospital. duduk atas kerusi tolak. Malu tak malu, aku dah sakit sekarang ni. terpaksa x-ray dalam bilik yang yang agak seram bunyinya. nak tengok kawan dalam badan kau punya pasal, pergi lompat pagar yang agak menyampah dengan ketamakan kau tu kenapa. Doktor kata tulang tak ada masalah. Mungkin lebam atau masalah dalaman. "Saya tak dapat nak tolong,...." Berat aku nak terima ayat tu. Aku perempuan. Macam-macam boleh jadi, macam-macam aku fikir. Air mata tak henti-henti jatuh, sampai dah tak boleh kesat. Hari-hari aku sesalkan benda yang tak sepatutnya. Mata merah badan tak bermaya. Pergi jumpa tukang urut. naikkan apa yang jatuh. harap-harap boleh pergi sekolah lagi. Sakit tu tak boleh cakaplah. Korang tak rasa pun. Na jadikan ceritaa, jangan la lasak sangat kalau rasa diri tu tak mampu. Jangan TAMAK. menyesal sekarang tak guna. Habis air mata je. Sekarang aku dah sihat. Alhamdulillah.

habis berdaki keyboard ni. Aku chaw dulu. Wsalam.